| روزگار در اشعار پارسی 2 |
 |
 |
 |
|
ازفريب روزگار ايمن مشو كاين بوالهوس بر«سكندر» داد ملكي را كه از«دارا» گرفت مهدي سهيلي
دريغا از جواني ، صد دريغا كه آن هم روزگاري بود و بگذشت مهدي سهيلي
نقش كردم شعر خود را برجبين روزگار تا بماند يادي از من يادگاري ساختم مهدي سهيلي
دارم ز غم فــــــراق ، باري كه مپرس روز سيهي و شام تاري كه مپرس هاتف اصفهاني
از دوري روي دل فـــــروزي است مـــــــرا روزي كه مگوي و روزگاري كه مپرس هاتف اصفهاني
دانم ولي چه سود كه اندرز روزگــــــــار چون پند پير و صحبت آموزگار نيست توللي
روزگـــــــــار عشق ورزيها گذشت مرغ بخت ما از اين صحرا گذشت روزگــــــــــــارا از جوانان رخ تاب ما گذشتيم از تو و از ما گذشت مهدي سهيلي
كس زبان چشم خوبان را نمي داندچوما روزگاري اين غزالان را شباني كرده ايم صائب تبریزی
از مشرق بنا گوش ، خنديد صبح پيري ما تيره روزگاران ، در سير ماهتابيم صائب تبریزی
صائب آنروزيكهميخنديدمازوصلشچوصبح كي خبر از روزگار شـام هجران داشتم صائب تبریزی
عهد خردي رفت دست روزگار پنجه زد بر چهرة زيباي من پژمان بختياري
الااي دولتي طالع كه قدر وقت ميداني گوارا بادت اينعشرتكهداريروزگاريخوش حافظ
ز روزگار غم آلود من گذشت بسي حديث درد نگويم مگر به همنفسي مهدي سهيلي
وقت ما آئينه رخساره معشوق ما است حسن روي او نگر از روزگار ما مپرس نظيرنيشابوري
تا روزگار تجربه آيد به سر ، دريغ عفريت مرگ خنده زند روزگار نيست توللي
روزگاري شدكه دور افتاده ام آخر بپرس كان سيه روز پريشان روزگارمن كجااست؟ هلالي جغتائي
رهين منّت دونان نمي توان گرديد خوشا كسي كه از او روزگار برگردد صائب تبريزي
روزگاري كه برادر زيرا در بگريزد كنج آسوده به جز ساية ديوار ندادي مهدي سهيلي
ما را چو روزگار فراموش كردهاي يارا شكايت از تو كنم يا ز روزگار عمعق بخارائي
در روزگار هر كه عزيز است خوارتست اين رسم تازدهاي است كه در روزگار تست فردي زند
شيطان عزيز و فسق عزيز و گنه عزيز مرد خدا مجوي در اين روزگارها نوّاب صفا
روزگار و هرچه دروي هست بس ناپايدار اي شب هجران تو پنداري برون از روزگاري وصال شيرازي
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."
|
