| بلبل در اشعار پارسی |
 |
 |
 |
| شنبه ، ۳ اسفند ۱۳۸۷ ، ۰۹:۲۳ | ||||||||||
|
چشم عاشق نتوان دوخت كه معشوق نبيند ناي بلبل نتوان بست كه بر گل نسرايد سعدي انصاف نباشد كه چو بلبل رود از باغ گل با زغن و خار به گلزار نشيند فرصت شيرازي فكر بلبل همه آن است كه گل شد يارش گل در انديشه كه چون عشوه كند در كارش حافظ در پاي گلبن از سر حسرت نشستهام چشمي به سوي بلبل و چشمي به سوي گل طالب آملي شور بلبل ميدهد يادم كه مستي پيشه كن عكسگل درآب ميگويد كه ميدر شيشه كن فايض ابهري چنين رخي كه تو داري حكايت گل چيست؟ فغان من چو شنيدي حديث بلبل چيست؟ جامي بلبل از فيض گل آموخت سخن ورنه نبود اين همه قول و غزل تعبيه در منقارش حافظ گريه با ناله بدل كردم و آشفتهترم عشق در آتشم افكنده كه آبم نبرد نادم لاهيجي صائب امشب درچمنچندان کهخواهيعيشكن روي گل وا كردهاند و چشم بلبل بستهاند صائب تبریزی اي گل خوش نسيم من بلبل خويش را مسوز كز سر صدق ميكند شب همه شب دعاي تو حافظ ميان عاشقان رشك آيدم بر عزّت بلبل كه شاخ گل دهد جا بر سر خود آشيانش را لاهيجي گلرخان را ميدهد تعليم عاشق پروري گل كه بلبل را در آغوش چمن ميپرورد صائب تبریزی دلت به وصل گل اي بلبل چمن خوش باد كه در چمن همه گلبانگ عاشقانة تست حافظ بلبل عاشق! تو عمر خواه كه آخر باغ شود سبز و سرخ گل بدر آيد حافظ لاله پر داغ از آن شد كه نداند گلچين خار در ديدة بلبل رود از چيدن گل مهدي سهيلي اين تطاول كه كشيد از غم هجران بلبل تا سرا پرده گل نعره زنان خواهد شد حافظ همچو بوي گل كه بلبل را برانگيزد ز خواب ميبرد موج نسيم بوسهاي از جا مرا الفت اي گل به شكر آن كه در اين بوستان گلي خوش دار خاطري ز خزان ديده بلبلي فردا كه رهزنان دي ار راه ميرسند نه بلبلي بجاي گذارند و نه گلي شهريار بوي گل امشب ز دود شمع ميآيد، مگر بلبل اشكي بر سر خاكستر پروانه ريخت؟ حاذق گيلاني موسم نغمة چنگ است كه در بزم صبوح بلبلان را ز چمن ناله و غوغا برخاست سعدي گل به زير لب نميدانم چه ميگويد كه باز بلبلان بينوا را در فغان ميآورد سلمان ساوجي قيامت ميكند بلبل سحرگاه مگر گل فتنة آخر زمان شد اوحدي نماند بلبلان را ذوق فرياد در آن گلشن كه گلچين باغبان است يغماي جندقي ناليدن بلبل ز نوآموزي عشق است هرگز نشنيديم ز پروانه صدايي حزين لاهيجي ما و پروانه و بلبل همه خويشان هميم چشم بد دور كه يك جمع پريشان هميم ميرزا همت از فريب باغبان ايمن مباش اي عندليب پيش از اين منهم در اين باغ آشياني داشتم ظاهر مشهدي بنال بلبل اگر با منت سر ياري است كه ما دو عاشق زاريم و كار ما زاري است حافظ اي بلبل اگر نالي ، من با تو هم آوازم تو عشق گلي داري من عشق گل اندامي سعدي بلبل از شوق گل و پروانه از سوداي شمع هر كسي سوزد به نوعي در غم جانانهاي ملكالشعرا به بوي گل ز خواب بيخودي بيدار شد بلبل زهي خجلت كه معشوقش كند بيدار عاشق را صائب تبریزی
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."
|
