top
logo

کاربران

ما 22 مهمان آنلاین داریم
اعضا : 407
محتوا : 191
لینک وب ها : 7
بازدیدکنندگان : 1884488

Page Rank Check
ابیات ناب >> بهار در اشعار پارسی
بهار در اشعار پارسی مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
شنبه, 10 اسفند 1387 ساعت 08:06

 

بهار

      بهارآمد بهار آمد  خوش  آمد                                  بهاري  دلگشا  و   دلكش آمد

شهريار
 

 بهار بود و تو بودي و عشق بود و اميد               بهار رفت و تو رفتي و هر چه بود گذشت

دكتر ايرج دهقان
 
 

گويند بهاري شد وگل آمد و دي رفت                 ما بي تو نديديم كه كي آمد و كي رفت

تسليمي كاشاني

 

آمد بهار و گل شدو نوروز هم گذشت                 گرد سرت نگشتم و امروز  هم گذشت

عذري تبريزي

 

آمد بهار و رفت  و  من از كنج آشيان                  وقتي بر آمدم  كه  گلي  در چمن نماند

عاشق اصفهاني

 

بهار مي‌رسد آيا بــــود كه در چمني                  نشسته پاي گل و ياسمين تو باشي ومن

هلالي جغتايي

 

بهار رفته بــــــاز   آمــــــــــد  دوباره                   پرستوي  به     غربت    رفته    بر    گرد

مهدي سهيلي

 

رسم بد عهدي ايّام  چو ديد  ابر  بهار                 گريه‌اش بر سمن و سنبل و نسرين آمد

حافظ

 

مرا  هرگه بهار  آيد به خاطر ياد يار آيد                به  خاطر  ياد  يار  آيد مرا هر گه بهار  آيد

شهريار

 

بهار  مي‌رسد  آهنگ  باغ كن زان پيش             كه   رفته   باشي   و    بار   دگر  بهار آيد

هلالي جغتايي

 

خيّاط      ازل     ز     لاله   بر    پيكر  كوه             بر  دوخت   قباي    سرخ   پا  تا سر كوه

رشدي

 

نوبهار آمد دگر عالم گلستان شد چو تو             ابر گريان گشت چون من باغ خندان شد چو تو

شهيدي قمي

 

بهار   مژدة   نو    داد    فكر    باده     كنيد           ز عمر خويش در اين فصل استفاده كنيد

ملك‌الشعرا بهار

 

آمد بهار  و   غنچه  گل   خنده  زد به شاخ           آن  غنچة  كه خنده نبيند دل من است

پژمان بختياري

 

نوبهار آمد و چون عهد بتان توبه شكست            فصل گل دامن ساقي نتوان داد زدست

شهريار

 

آمد  بهار   و   باد   صبا   مشكبار    گشت           ني‌ني بهشت آمد و نامش بهار گشت

سامان شيرازي

 

هوا   معتدل     بوستان     دلكش   است            هواي دل  دوستان  زان  خوش  است

نظامي

 

روز  بهار  است  خيز   تا  به  تماشا  رويم            تكيه  بر  ايّام  نيست  تا دگر   آيد بهار

سعدي

 

نوبهار  آمد و گل سر زده، چون  عارض يار            اي گل تازه،  مبارك  به تو اين تازه بهار

رهي معيّري

 

گر دل خلق  بود خوش كه بهار آمد  و  گل            نو  هار  مني  اي  لاله  رخ  گل  رخسار

رهي معيّري

 

بهترين فصل است بين فصلها فصل بهار             بلبلان خوشنوا در نغمه بر هر شاخسار

رمضاني ثابت
 
نظر ها
افزودن جدید جستجو RSS
یه نفر   |IP :65.49.14.xxx |2010-03-20 01:45:12
خیلی عالی بود مرسی
اوليا   |IP :77.77.65.xxx |2011-03-01 08:44:46
از اين كه كساني هستند كه در ادب شيرين پارسي
پژوهش نموده و حاصل گرانبهاي اين تجربيات را
خالصانه در اختيار علاقمندان قرار مي دهند
بسيار مشعوفم و مراتب سپاس بيكران خود را
تقديم جنابعالي مي نمايم.
عباس عابد  - مستانه های باد در پاییز     |IP :212.33.217.xxx |2012-02-18 03:11:48
با سلام وعرض ادب
مطالب ادبی بسیار مفید
وجامع که بهره کافی می توان برد.
زحماتی را
نمی توان بها گذاشت مگر رضای دل اغنا شود .
شاد
وپوینده باشید.
علی   |IP :130.255.236.xxx |2013-03-17 15:08:28
نوبهاراست برآن کوش که خوش دل باشی
که بسی گل
بدمدبازتودرگل باشی
صاد  - s\hs   |IP :2.183.130.xxx |2014-03-12 10:36:22
باسلام خدمت شما استاد بزرگووار بسیار زیبا
بود خیلی لذت بردم واستفاده کردم.
بدرود
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
آدرس سایت:
عنوان:
قالب نوشته:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
 
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
 

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

 
زلف در اشعار پارسی

  به غلط ز دست  دادم  سر  زلف  يار خود را         كه نيازموده ... ادامه مطلب...
هفت سوراخ سر

 در سر هر انسان هفت سوراخ وجود دارد كه عبارتند از : 1. دو چشم 2.... ادامه مطلب...
تطابق اعداد با الفبای عربی

28حرف الفبای عربی درهشت کلمه خلاصه شده است وآنها نمودار اعداد از... ادامه مطلب...
چشم در اشعار پارسی

   همه موسم تفرّج به چمن روند و صحرا                  تو... ادامه مطلب...
کیفراعمال در اشعار پارسی

 دوش  ديـــوان  عدالت  يافت  تشكيل  از  وحوش         از جفاي... ادامه مطلب...
آبرو در اشعار پارسی

آبي است آبرو كه نيايد به جوي خويش                از تشنگي ... ادامه مطلب...
قد و قامت در اشعار پارسی

   اي ساقي از آن پيش كه مستم كني  از مي         من خود  ز نظر... ادامه مطلب...
شب در اشعار پارسی

ترسم دراين دلهاي شب ازسينه آهي سرزند     برقي زدل بيرون جهدآتش... ادامه مطلب...
راه زندگي

 چون تيشه مباش وجمله زي خودمتراش                      چـون رنده ... ادامه مطلب...

bottom

webmaster : G.Sharabiani Copyright © 2011. All Rights Reserved