Company Logo




عاقل   مباش   تا   غم   ديوانگان  خوري           ديوانه باش تا غم تو عاقلان خورند

شجاع كاشي

 

زهشياران عالم هركه راديدم غمي دارد            دلا ديوانه شو ديوانگي هم عالمي دارد

زني بنام آقا بيگم

 

از  براي  امتحان  چندي  مرا  ديوانه كن            گر به از مجنون نباشم باز عاقل كن مرا

صائب تبریزی

 

كجا دربزم اوجاي چومن ديوانه‌اي باشد            مقام همچومن ديوانه اي ويرانه اي باشد

وحشي بافقي

 

حيلت رهاكن عاشقاديوانه شوديوانه شو          واندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو

مولوي

 

گرد باد  بي  سرانجامم  كه از ديوانگي            بر سر خود ريزم از حسرت غبار خويشتن

بهادر يگانه

 

باز اگر  راحت  جاني بود افسانة تست            بازهم عقل،كسي رااست كه ديوانة تست

عماد خراساني

 

اي  همچو  پري  از  من  ديوانه رميدي            صد  بار  مرا  ديده  و  گوئي  كه  نديدي

هلالي جفتائي

 

يا  رب  آن  سوز  فكن  در دل ديوانه ما            كه  كليم  آيد  و  آتش  برد  از  خانة ما

باقر خرده

 

تاسرزلف توشد سلسله جنيان جنون            كس نديدم به همه شهر كه ديوانه نبود

فروغي بسطامي

 

اگرسوداي ليلي برسرت افتاده مجنون شو     كه هرشهري به صحراي جنون دروازده دارد

مجذوب تبريزي

 

هوسي  كرده‌ام امروز كه ديوانه شوم            دست دل گيرم و از خانه به ويرانه شوم

نشاط اصفهاني

 

كار جنون  ما به تماشا كشيده است            يعني تو هم بيا كه تماشاي ما كني

فروغي بسطامي

 

از  بزم طرب  باده گساران همه رفتند            از كوي جنون سلسله داران همه رفتند

نه كوه كن بي سر وپا ماند نه مجنون            ما با كه نشستيم كه ياران همه رفتند

غزالي شهدي

 

جائي  نه  كه  گيرد  دل  ديوانه قراري            ويران شود  اين  شهر  كه ويرانه ندارد

مجمر اصفهاني

 

جنون  را  گر  به  عالم   حاصلي  بود            به  دست  ما  و  مجنون  هم دلي بود

قطره اصفهاني

 

اي عقل اگرديوانه اي زنجيرگيسويش نگر       اي عشق اگر شوريده‌اي درچشم‌جادويش نگر

بهادريگانه

 

ديوانگي است چارة دل چون گرفته شد        اين   قفل  با  كليد  دگر  وا  نمي شود

صائب تبریزی

 

اي خواجه كه روز وشب پي سيم وزري        دنيا  طلبانه  هر  طرف  در  به  دري

گنجت  به  پسر   رسد    عذابش  بر تو         بالله  كه  ز   ديوانه   تو   ديوانه تري

مهدي سهيلي

 

گرنمي چينم گل شادي خوشم باخارغم       زآنكه من ديوانه ام گل رانمي دانم زخار

بابا فغاني شيرازي

 

دلم ديوانه شد ديوانه شد  ديوانه ديوانه          دگر از خويشتن بيگانه‌ام بيگانه بيگانه

عماد خراساني

 

از  سينة   تنگم     دل   ديوانه    گريزد          ديوانه  عجب  نيست كه از خانه گريزد

دولتشاه قاجار

 

من  از  دل  و  دل  از  من ديوانه گريزان          ديوانه    نديديم    ز     ديوانه     گريزد

دولتشاه قاجار

 

ياد آن شب كه به  ديوانگيم  قهقهه زد          ريخت آن سلسلة زلف چوبرشانه مرا

اطهري كرماني

 

كسي ديوانه باشدكزسركويت رودجائي        دل اينجا،دولت اينجا،مدعي اينجا،اميداينجا

عالم شيرازي

 

با آنكه مي از شيشه به پيمانه نكردي          در بزم، كسي نيست كه ديوانه نكردي

فروغي بسطامي

 

جنون راكارهاباقي است بامشت غبارمن      كه بازي گاه طفلان مي شود خاك مزار من

حزين لاهيجي

 

من مست وتو دیوانه ما را که برد خانه؟         صد بار تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه

مولوی


 




webmaster : R.Sharabiani Copyright © 2011. All Rights Reserved