Company Logo


 

صبر در اشعار پارسی

 

زين پيش  صبر  بود  دلم  را  قرار  نيز         يا رب كجا شد آن همه صبر و قرار من

هلالي جغتائي

 

مرد مصاف در همه جا يافت مي‌شود         در  هيچ  عرصه  مرد  تحمّل نديده‌ام

صائب تبریزی

 

صبر بر جور فلك كن تا برآئي رو سفيد         دانه چون در آسيا افتد تحمّل بايدش

صائب تبریزی

 

خموش بگذراز اين خاكدان چوساية ابر         مكن چو سيل ز پست و بلند راه خروش

صائب تبریزی

 

چون   صبح    در    پيالة    زرّين آفتاب         خونا به اي كه مي‌دهد ايّام نوش كن

صائب تبریزی

 

به خاك مال   حوادث   بساز    زير فلك         به آسيا نتوان  گفت  گرد  كمتر كن

صائب تبریزی

 

گر بي تو  يك  دو روز صبورم عجب مدار         چون شاخ نوبريده  ندارم  خبر  هنوز

مسيح كاشاني

 

گر اين  كاروان   گردد   امشب    روانه           بسي ناقة  صبر   در   گل  نشيند

صحبت لاري

 

گويند سنگ،  لعل شود  در   مقام   صبر         آري  شود  وليك  به  خون  جگر شود

حافظ

 

اين همه شهد و شكر كز سخنم مي‌ريزد         اجر صبري است كز آن شاخ نباتم دادند

حافظ

 

غصّه‌ام مي‌كشد اي دل سخن صبر مگو          وه  چرا  گوئي  از آن كارکه نتواني كرد

امير خسرو دهلوي

 

گويند كه صبر آتش   عشقت    بنشاند          زان سر  و   قد آزاد نشستن  كه تواند؟

خواجوي كرماني

 

گفته بودي صبركن تايك شب اميدت برآيد         وه كه در اميد يك شب صبر كردم روزگاري

ابوتراب حلبي

 

يا من ناصبور  را سوي خود   از وفا طلب           يا تو كه پاكدامني صبر من از خدا طلب

اهلي شيرازي

 

نه صبر  و نه قرار و  نه اميد  وصل   يار            چون من كسي به كام دل روزگار نيست

عرفي شيرازي

 

راست گفتي که فرج يابي اگر صبر كني         صبر نيك است كسي را كه توانائي هست

سعدي

 

صبر و   ظفر  هر دو  دوستان   قديمند           بر    اثر   صبـــــــر    نوبت    ظفر     آيد

سعدي

 

عشق آمد و صبر از دل ديوانه برون رفت         صد شكر كه بيگانه از اين خانه برون رفت

ضميري اصفهاني

 

جانم به لب رسيده وچشمم به راه دوست         با مرگ و انتظار عجب در كشاكشم

غبار همداني



webmaster : R.Sharabiani Copyright © 2011. All Rights Reserved