Company Logo


آرزو دارم  كه يك  روز  آورم   بي‌غم  به  سـر            اي فلك امـــــــــروز محنتهاي  فردا  مي ‌كشم

قيدي كرماني

مرا هرگز  نباشد خواب و  دارم  آرزو  گاهي             كه‌ خواب ‌آيد  به‌چشمم بلكه جانانم به خواب‌ آيد

شيداي كردستاني

داري هوس كه غير براي تو جان دهـــــــد؟              آه  اين چه آرزو است  مگـــــــــر  مرده‌ايم ما

عالمي

شبي در عالم مستي همين قـــدر آرزو دارم            كه مست از جاي برخيزي و بنشيني به دامانم

فروغي بسطامي

چشم من است  و  اشك غم  و گلبن مـــــراد          باشد كه بر دمــــــــتد گل  يك  آرزو مـــرا

فريدون مژده

فريب  دو رنمـــــاهاي  آرزو خــــــــــوردم                 ره سراب  گرفتم  ز تشنگي  مـــــــــردم

دكتر صدارت

به ماه روي  تو اين  آرزو  كه  مــن  دارم                 هزار سال  اگر  بينمت  هنــــــوز كم  است

بابافغاني شيرازي

آرزو دارد  كه  بيند  كشته  آن  بدخو  مرا                  وه  كه  خواهد  كشت  آخر  آرزوي  او  مرا

اهلي‌ ترشيري

كيم من؟ آرزو گم كرده اي تنها و سرگردان              نه آرامي  نه اميدي نه همدردي نه همراهي

رهي معيّري

به بوسه‌اي زد هان تو آرزومنــــــــــــــــدم               فغان كه با همه حسرت  به  هيچ  خرسندم

فروغي بسطامي

اينكه‌هر سو مي‌كشم با خود نه پنداري تن است        گورگردان است و در  او آرزوهاي  من است

سيمين بهبهاني

از  در  و  ديوار ‌ مي‌گيرم   سراغ  مـــــرگ را            رهنورد مانده‌ام در  آرزوي مـنــــــزلتـــم

كليم كاشاني

عمرم چنان گذشته به سختي كه مـرگ را              فرصت نكرده‌ام كه كنـــــــــم آرزو  هنــوز

مسعود فرزانه

همه هست آرزويم كه به بينم از نو رويي               چه زيان ترا كه منهم برسم به آرزويـــــــي

فصيح الزمان شيرازي

اگر به دامن وصل تو دست مــــــــــا نرسد             كشيده‌ايم در آغـــــوش  آرزوي   تـــــــــرا

حزين لاهيجي

يــــــــــــــــــاد ايامي كه مــــــــــــرغ آرزو              بر  بساط   ابـــــــــــــــرها  پر  مي ‌گرفت

باستاني پاريزي

چند در دل آرزو را خاك غم بر سر كنم؟                    آتشي را  تا به كي در زير خاكستر  كنم؟

نظيري نيشابوري

دگر  آرزو   نجـــــــــــــويم پي آرزو نپويـم               همه از تو شكر گويم كه تويي شكارم امشب

اوحدي مراغه‌اي

ز بس زخم زبان خوردم دهان از گفتگو بستم         در دل را ز نوميـــــدي به روي آرزو بستم

ابوالحسن ورزي

همه آرزوي دل را به تبسّمي بــــــــــرآور              همه رنجهاي جان را به كرشمه‌اي دوا كن

دكتر صورتگر

اي كاش نامي از من خونين جگر نــــــبود             تا از فغان و گـــــريه به گيتي اثر نــــبود

محزون بختياري

چنان بديدن روي تــــــــــــــــــو آرزومندم              كه گر بدادن جان ممكن است خرسندم

افسر شيرازي

سوخته چون لاله عمري در فراق لاله‌روئي           بر لب آمــــد جان و ما را بر نيامد آرزوئي

مژده

اي ديدنت آرزوي دلهـــــــــــــــــــــــــــا             اي كـاش تـــــــــــــــرا نديده بــــــــــودم

پژمان بختياری

صفائي بود ديشب با خيالت خلوت ما را              ولـــي من باز پنهاني ترا هم آرزو كــردم

شهريار

اگــــــــــر نيك بختي تــــــرا آرزو است                چنان زي كه دشمن شود بـــــاتو دوست

نيازي

اگـــــــــــر دستم رسد بر  چرخ گــردون               از او پرسم كه اين چون است و آن چون
يكي را مي‌دهـــــــــــي صد ناز و نعمت              يكي را  قرص  جو  آلــــــــــــوده در خون

عريان همداني

اگـــــــــــــر در دم يكـي بودي چه بودي              اگر غم اندكي بـــــــــــــــــودي چه بودي
ببالينــــم   حبيبم  يــــــــــا  طبيــــــبم               از اين دوگر يكي بودي چه بــــــــــــــودي

عريان همداني



webmaster : R.Sharabiani Copyright © 2011. All Rights Reserved