Company Logo


 

گل در اشعار پارسی

 

 در   كار   گلاب  و   گل   حكم    ازلي اين بود         كين شاهد بازاري و ان پرده نشين باشد

 حافظ

 

قند   آميخته   با   گل نه   علاج   دل،  است         بوسه اي   چند   برآميز  به دشنامي چند

 حافظ

گل نعمتي   است   هديه فرستاده از بهشت         مـــــردم   كريم تر   شود اندر   نعيم گــل

 كسائي مروزي

 

اي گل فروش گل چه فروشي   براي سيم؟         وز گل عزيـــــزتر چه ستاني به سيم گـــل

 كسائي مروزي

 

اگرخواهي كه گل بيني رخ خود را تماشا كن         و گر ميل خزان داري نگاهي جانب ما كن

 موالي توني

 

اي  گل   از   شكل تو    با ناز و خرامت گويم         هر چه گويم  همه داري ز كدامت  گويم؟

 هلالي جغتائي

 

اگر   زباغ    عبادت    گلي    به    دست  آيد         غنيمت است كه از عمر،ما نمانده بسي

 مهدي سهيلي

 

نه  گل  شناسم  و  نه باغ و  بوستان بي تو         كه   ديده   در  نگشايد  بر اين و آن بي تو

 كليم كاشاني

 

از گل   فروش   لاله   رخي   لاله   مي‌خريد         مي گفت بي تبسّم گل خانه بي صفا است

 شيري

 

دست رحمت كس نمي سازد به سوي من دراز         چون گل  پژمرده  بر  روي  مزار   افتاده ام

 صائب

 

صائب امشب درچمن‌چندانكه‌خواهي‌عيش كن         روي گل واكرده اند و چشم بلبل بسته اند

 صائب

 

در   عهد    جمال   تو    نگيرند   ز  گل    آب         عكس تو به هر آب كه افتاد گلاب است

 ميرغروي كاشاني

 

همچو   گل   مي‌سوزم    از    سوداي    دل         آتشي   د ر   سينه   دارم   جاي    دل

 رهي معيري

 

آتشم بر جان و بر لب خنده بود  از  شرم غير         بي تو اي گل گاه پنهان گاه پيدا سوختم

 رهي معيري

 




webmaster : R.Sharabiani Copyright © 2011. All Rights Reserved