Company Logo


 

گل در اشعار پارسی

 گل  چيست   اگر  دل   ز  غم  آزاد    نباشد؟         از گل چه  گشايد چو  دلي شاد نباشد؟

 وحشي بافقي

 

گل فروش  من  كه  خواهد  گل به  بازار  آورد         بايد    اوّل   تاب    غوغاي   خريدار   آورد

 صرفي ساوه اي

 

چو  رنگ  و  بوي  گل  و  سنبل  تو  كردم  ياد         گلم  ز   ياد    برفت    و  گلابم  از   ديده

 خواجوي كرماني

باغبانا: گــــــــره خشم  بر  ابرو مفكـــــــــــن         خندة     مهر     بياموز   ز    خنديدن  گل

 مهدي سهيلي

 

بر تن  دريد  گل  سحر  از  شوق پيــرهـــــــن         از   بلبلان  شنيد   مگر   گفتگوي     تو ؟

 علي صدارت

 

وفائي  نيست در گل ها بنال اي بلبل مسكين       كز اين گلا پس ازماهم فراوان رويد از گل ها

 شهريار

 

خوش است  فصل  بهاران  به  باغ  پاي  گلي         به دست بادة گلگون به سر هواي گلي

 ناصر يزدي

 

رفتم  به  شهر  حافظ  و ديدم  بهـــــــــار  گل         شهر  وفا  و  خانه عشق  و   ديار   گل

 كاظم پزشكي  

 

گل«گوش»بود برگ «زبان»شاخه«سرانگشت»        خود«پنجه» بود پيش نظر، برگ چناران

 مهدي سهيلي

 

بر لاله نگر  ، داغ به دل «جام به دست» است        اشكي به فشان ياد كن از لاله عذاران

 مهدي سهيلي

 

اگر گويم  به  گل  ماند  جمال  او  خطا  باشد         كه روي گل ندارد،رنگ و بوي آن گل رو را

 رهي معيّري

 

ياد آن گلشن  كه گل هر چند مي‌چيدم  از آن         وقت بيرون آمدن حسرت به دامن داشتم

 فضلي گلپايگان

 

از گلشن  وصالت  يك   گـــــل   نچيدم  امــــا         صد نيش خار  خوردم  از دست باغبانت

 عندليب كاشي

 

نه زيب  محفل  انســـم  نه  زينت  چمنـــــــم         من آن گلم كه نه گلچين نه باغبان دارم

 ابوالحسن ورزي

 

در چمن  بــودم  سر كوئي  به ياد  آمد  مـــــرا         روي گل ديدم گل  روئي  به  ياد آمد مرا

 شاپور تهراني
 



webmaster : R.Sharabiani Copyright © 2011. All Rights Reserved